Foto ter illustratie, dit is niet Tamara. Foto: Pexels.
Foto ter illustratie, dit is niet Tamara. Foto: Pexels. (Foto: Pexels)

Tamara wacht op hulp: 'Daardoor krijg je alleen maar meer stress'

  Ingezonden

door Juliette Essink

''Ik sta op een wachtlijst om hulp te krijgen voor een zware depressie en suïcidaliteit. Dit is ontstaan door mijn verleden. Ik ben opgegroeid met veel huiselijk geweld. '' vertelt Tamara.

WIERDEN - De Wierdense Tamara is niet de enige. In 2018 stonden in totaal 88.500 mensen op een wachtlijst voor geestelijke gezondheidszorg. Mensen met een autistische stoornis wachten het langst: gemiddeld zo'n negentien weken. Dit kan uiteindelijk oplopen tot soms acht maanden, drie keer zo lang dan toegestaan. De wachttijd mag niet langer zijn dan veertien weken.

In 2017 ging Tamara voor het eerst naar de huisarts met haar depressie. ''Ondertussen stond ik al op de wachtlijst bij Dimence. Het heeft toen ongeveer vier maanden geduurd voordat ik überhaupt een intakegesprek had. Sindsdien sta ik op een wachtlijst. Ze weten niet waar mijn depressie vandaan komt", vertelt Tamara. ''Het maakt je heel moedeloos. Ik heb nu ook zoiets van, laat maar zitten. Ik red het nu al zo'n lange tijd, dan red ik het voor de rest ook wel zonder hulp. Je hebt er gewoon geen zin meer in, om zo lang te wachten en je krijgt alleen maar stress van. En dat terwijl je er juist alles aan wil doen om beter te worden.''

Tamara heeft al veel geprobeerd om bovenaan een wachtlijst geplaatst te worden. ''Ik ga er elke dag achter aan. Ik heb het zelfs aan de telefoon nóg meer aangedikt omdat ik het gevoel heb dat dat moet.  Hoe erger het is, hoe sneller je aan de beurt bent.''

Uit onderzoek van MediQuest blijkt dat 937 van de 1901 onderzochte GGZ-vestigingen minimaal één aanmeldtijd hebben die niet aanvaardbaar is. Dat is het aantal weken dat een patiënt moet wachten op een intakegesprek. Esther van Fenema, psychiater in het Leids Universitair Medisch Centrum: "Op de intensive care komen patiënten binnen die een zelfmoordpoging hebben gedaan en vervolgens aangeven dat ze al zo lang op de wachtlijst staan en ten einde raad zijn.''

Tamara is ook suïcidaal en heeft vaak terugvallen op snijden. "Toen ik 15 jaar oud was sneed ik mezelf voor een langere periode. Op mijn 21e kwam dit terug. Ik lag wekenlang in bed en ging niet meer naar school. Dat zijn de momenten dat ik het hardst hulp nodig heb. Je kunt ervoor kiezen om naar een particuliere psycholoog te gaan, maar daarvan wordt veel niet vergoed. Dan wordt het heel erg duur, dat is voor mij als student geen optie."

Met Tamara gaat het nu redelijk. ''Ik heb goede vrienden waar ik heel veel steun aan heb, een eigen plekje waar ik de rust kan vinden.'' Maar nog steeds heeft zij veel dagen waarop het minder gaat. ''Dan zit ik de hele dag huilend op de bank.''

Meer berichten