Logo dedriehoek.net


<p>De cover van het boek over Hendrik Gerard Kotte, een Twents oorlogsslachtoffer die de nationale oorlogshistorie is ingegaan als Jonkheer Six. (Eigen foto)&nbsp;</p>

De cover van het boek over Hendrik Gerard Kotte, een Twents oorlogsslachtoffer die de nationale oorlogshistorie is ingegaan als Jonkheer Six. (Eigen foto) 

(Foto: Martin Paus)

Boek over Twents oorlogsslachtoffer Hendrik Gerard Kotte

  Ingezonden

De publicatie ‘Hendrik Gerard Kotte, Tubbergse pseudo-jonkheer in het verzetsbedrog van Friedrich Weinreb’ verscheen op 28 januari. Op voornoemde datum stierf in 1945 de in de gemeente Tubbergen geboren Hendrik Gerard Kotte in het Duitse concentratiekamp Dachau.

TWENTE - Wat weten we nu over de man die een tocht van twee jaar door het Oranjehotel en nazikampen doorstond, maar kort voor de bevrijding bezweek? Aan de hand van schaarse bronnen reconstrueert historica dr. Regina Grüter zijn bijzondere leven. Niet het leven van een verzetsheld, maar van een man die slachtoffer werd van de fantast en oplichter Friedrich Weinreb, en zo in Duitse handen viel. Weinreb is één van de meest controversiële figuren uit de geschiedenis van de bezettingstijd in Nederland. Veel onderzoek naar Weinreb heeft Regina Grüter verricht en zij is er in 1997 op gepromoveerd. In haar publicatie ‘Een fantast schrijft geschiedenis – De affaires rond Friedrich Weinreb’ heeft ze de persoon Weinreb levendig neergezet. Nu dus een publicatie over een Twents oorlogsslachtoffer die de nationale oorlogshistorie is ingegaan als Jonkheer Six. Zelfs zijn familieleden, waaronder een broer en zus van hem woonachtig in de gemeente Wierden, hadden er geen weet van.

In Hoge Hexel woonde Bertha Roeloffzen-Kotte en in de dorpskern van Wierden Johan Herman Kotte. Een kleinkind van laatstgenoemde, geboren te Wierden en woonachtig in Frankrijk, berichtte over de publicatie van haar oudoom onder meer het volgende: “Ik heb het boek ontvangen. Het heeft er een tijdje over gedaan, want zo te zien is het eerst ergens anders in Frankrijk gegaan, door een verkeerd codecijfer van Rambouillet. Ik heb me er meteen op gestort! Het is een interessant en ongelofelijk verhaal.

Mijn grootvader, Johan Herman, (de broer van H.G. Kotte), werkte bij het Gemeentelijk Electriciteits Bedrijf tussen Wierden en Almelo. Ik heb nog een foto van de grafzerk van opa en oma op de begraafplaats in Wierden naast de katholieke kerk. Die grafzerk is nu weg. De foto op pagina 25 wekt ook nog een paar herinneringen op: oma Riek Kotte-Smit staat erop. Bij Frans en Marie Tulp heb ik nog eens gelogeerd. Hij had een marktkraam en verkocht rollen textiel. Nog heel jong, ben ik vaker naar het Hoge Hexel gefietst met mijn zusje, naar de bakkerij van Roeloffzen. We kregen altijd een heerlijk verse beschuitbol.

Mijn moeder was de tweede dochter van Johan Herman en Riek Kotte-Smit. Van de vier dochters van dit gezin is er niemand meer in leven. Er zijn nog dertien kleinkinderen, waarvan ik er één ben. Ik ben in Wierden geboren en ik heb mijn eerste jaren bij mijn oma gewoond in Wierden, want het was moeilijk na de oorlog om een woning te vinden. Ik weet nog dat ik regelmatig speelde met een dochtertje van de toenmalige burgemeester Maaldrink. Het huis van mijn oma stond tegenover weilanden. Nu staan er huizen!

Mijn grootvader heeft zelfmoord gepleegd. Hij is in het kanaal tussen Wierden en Almelo gesprongen, vlak na het einde van de oorlog. Dat was een familiegeheim, wat we pas jaren later te horen kregen. ‘Officieel’ had hij een auto-ongeluk gehad. Mijn zusje en ik hadden, toen we ongeveer 7 en 8 waren, een ruzie gehoord tussen mijn ouders, en mijn vader had iets vreemds gezegd tegen mijn moeder. Wij hebben dat nooit vergeten en mijn zus heeft aan mijn vader gevraagd (toen ze al volwassen was), wat dat betekend had. Het bleek te zijn dat hij bang was voor de bijltjesdag, want vanwege zijn werk indertijd had hij veel contacten met de Duitsers en scheen dus niet anti-nazi geweest te zijn. Ik neem aan dat hij daar geen geheim van gemaakt had. Maar ik heb ook gehoord dat mijn grootouders een Engelse parachutist hadden verstopt. Nu ik het verhaal heb gelezen over mijn oudoom, zit ik te denken dat, als mijn grootvader geweten had dat zijn broer gestorven was in Dachau in januari, dat ook meegespeeld kan hebben bij zijn zelfmoord. Maar dat is alleen maar een gedachte van mij. Wij zullen dit nooit te weten komen.

Ik ben voor het eerst naar Frankrijk gegaan toen ik 18 was, om daar au pair te worden in een Franse familie. Daar ben ik een jaar gebleven om Frans te studeren. Ik heb er mijn toekomstige (Franse) man leren kennen en ben eind 1967 getrouwd. Sindsdien woon ik in dit land en heb de Franse nationaliteit erbij gekregen.”

Belangstellenden kunnen het boek voor 15 euro (excl. porto) bestellen via: info@heemkundetubbergen.nl.

door Martin Paus

‘Het is een interessant en ongelofelijk verhaal’

Meer berichten