Foto: Jolien_van_Gaalen / Van Gaalen Media

Column Liesbeth Fransen: de sterrenkijker

  Column

Nee, ik heb het niet over zo’n apparaat waarmee je het heelal af kunt speuren op zoek naar mooie sterren aan de hemel. Ik heb het over kinderen die als ‘sterrenkijker’ geboren zijn.

Eén van mijn kinderen heeft lang in de sterrenstatus-houding moeten blijven wachten tot hij geboren mocht worden. Onze tweeling dreigde eerder geboren te worden, maar dat stopte door dubbele weeënremmers. Iedere baby gaat tijdens de geboorte door deze sterrenstatus-houding. 

Onze kinderen zijn uiteindelijk met 37 weken geboren, met het gezicht naar beneden. Een baby wordt een sterrenkijker genoemd als het tijdens de geboorte naar boven kijkt in plaats van dat de neus naar beneden is gericht. Het kindje kijkt als het ware naar de sterren in plaats van naar de aarde. 

Technisch gezien komt het er op neer dat het kindje tijdens de bevalling de spildraai ‘vergeet’ te maken. Hij of zij komt niet op de juiste manier voor het geboortekanaal te liggen. Over het algemeen heeft de moeder veel moeite om het kind uit te drijven en hoor ik vaak dat ze het op eigen kracht heeft moeten doen. Het ontbrak haar dan aan persdrang. Soms heeft de moeder dit juist te vroeg, voordat er volledige ontsluiting is. 

Het kan ook zijn dat de ontsluiting stagneert. Wat ik vaak zie is dat er een vacuümpomp nodig is of dat het op een spoedkeizersnede uitdraait. Zo’n geboorte verloopt niet volgens plan. Daardoor is er kans op een afwijkende bewegings- en reflexontwikkeling.  Want dan zijn er specifieke vanuit het brein gestuurde bewegingen niet goed gemaakt waardoor de babyreflexen niet goed zijn aangezet. 

Deze reflexen moeten helpen om op de juiste manier geboren te worden. Minstens vier van deze zijn heel belangrijk voor toekomstige cognitieve, fysieke en sociaal-emotionele ontwikkeling. Het gaat om de ruggengraatreflex, de bekkenbodemreflex, de oprichtingsreflex en opvouw-overstrekkingsreflex. Op mijn website lees je hier meer over.

Spildraai
Kinderen die klem hebben gelegen hebben vaak schouder- en nekklachten, kunnen niet goed tegen veranderingen en zijn laat zindelijk. Dit type kind zie ik vaak terug in mijn praktijk. Het hoeft dus niet eens een sterrenkijker te zijn geweest om dezelfde klachten te hebben. Ons kind heeft moeten wachten in de sterrenstatus-houding en liep tegen tal van cognitieve, fysieke en sociaal-emotionele problemen aan. Bij neuro-ontwikkelingstherapie help ik kinderen om alsnog de spildraai te maken, door de bewegingen na te bootsen en een zachte tegendruk te geven.

Voedselintolerantie
Vaak zie ik dat deze kinderen een voedselintolerantie hebben. De navelstreng is door zo’n geboorte op strak komen te staan. Achter de navel loopt een belangrijk buikspier- en zenuwnettenverbinding. Hierdoor kan het zijn dat de darmen overspannen zijn en gevoelig voor bepaald voedsel. Tijdens behandeling zet ik koppelingen in de navelstreek om waardoor de mogelijkheid bestaat dat dit minder wordt.

Meer rust 
Over sterrenkijkers en de sterrenstatus-houding is veel te vertellen. Zij zijn prachtige mensen met over het algemeen een unieke kijk op zaken die ‘gewone’ mensen niet altijd snappen. En zonder deze mooie kwaliteiten de kop in te drukken kan er door neuro-ontwikkelingstherapie meer rust komen.

Liesbeth Fransen is eigenaresse van de praktijk Eigen Wijze Leren aan de Burgemeester Warnaarsstraat 5a in Wierden. Zie ook www.eigenwijzeleren.nl.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden