Foto: Juliantienfotografie (nieuwe foto december 2018, deze gebruiken)

Column Geert Nijhoff: Er was eens...

  Column

Nee, dit is geen sprookje, maar een waargebeurd verhaal dat wel iets weg heeft van een sprookje.

Er was eens een oud kasteel. Het was gebouwd op een glooiende heuvel vlakbij een bos ergens in Duitsland. Dat kasteel was vierhonderd jaar oud en zag er haast sprookjesachtig uit. Het was in de voorbije eeuwen goed onderhouden en was nog steeds volop in gebruik. Zo liepen er dagelijks vele toeristen door de mooie stijlkamers. Ook maakten diverse lokale verenigingen gebruik van de grote zaal. De beheerder zorgde ervoor dat alles soepel verliep. Hij kende elke ruimte op zijn duimpje en wist bovendien vrijwel alles van het kasteel en haar geschiedenis.

Een ding wist hij echter niet. Of liever gezegd, begreep hij niet helemaal. Wat deden die vier eeuwenoude eiken daar, dwars lang de toegangsweg naar het kasteel? In de weide omtrek was geen enkele eik te bekennen. En eigenlijk stonden ze hier een beetje in de weg.

Toen bleek dat de eikendraagconstructie van het kasteel aan vervanging toe was, wees de beheerder dan ook al snel op de vier eiken. Die hadden ongeveer de maat die nodig was om de zware lange houten liggers te vervangen. En zo geschiedde: de bomen werden gekapt en verwerkt in de nieuwe constructie.

Jaren later kwam de beste man bij toeval de originele bouwdocumenten tegen in het stadsarchief. Als belangrijk onderdeel van de bouw stonden op een situatietekening getekend … de vier eiken. Met in kleine lettertjes eronder geschreven: 'aan te planten constructieve onderdelen'. Alles viel op zijn plek.

Geert Nijhoff is architect in Wierden en schrijft maandelijks columns voor deze krant. (Deze tekst is in de krant weggevallen, onze excuses hiervoor). 

Foto: Juliantienfotografie

Meer berichten