Column Jolanda - Kittens Wierden: ‘Dat is de kroon op je werk!’


<p>Jolanda: "Als het goed gaat met kittens in hun nieuwe huis, is dat de kroon op je werk." (Foto: Kittens Wierden)</p>

Jolanda: "Als het goed gaat met kittens in hun nieuwe huis, is dat de kroon op je werk." (Foto: Kittens Wierden)

(Foto: Kittens Wierden)

Column Jolanda - Kittens Wierden: ‘Dat is de kroon op je werk!’

  Column

Zoals ik met Jolien heb afgesproken schrijf ik nu elke twee weken een column tot ik weer kittens te gast heb. Maar ook nu gebeurt er heel veel bij ons in twee weken.

De vorige keer vertelde Miranda dat Andrea een mooie poezendame op leeftijd bij haar te gast was. In deze column goed nieuws voor Andrea, zo vertelt Miranda: “Andrea, de 14 jaar oude mooie, onzekere en verdrietige dame, is afgelopen week geplaatst bij een erg leuk gezin. Zij hebben pas geleden plotseling hun oude kat in moeten laten slapen. Via een goede vriendin van mij en van dit gezin en die zelf twee van mijn kittens had geadopteerd kwam deze familie met mij in contact. Zij wonen in Aalsmeer en via een videogesprek konden ze Andrea ontmoeten. De familie was gelijk verliefd op deze dame. Een paar dagen later kwamen ze naar Enschede om echt kennis te maken met haar. Andrea vond het heel even spannend maar maakte al snel contact met hen. Zij is toen gelijk met hen meegegaan.

De berichten en foto’s die ik heb ontvangen laten een superblije Andrea zien die nu alle aandacht en liefde plus kriebeltjes krijgt die ze verdient. Dus voor deze lieve oude dame is er dankzij de stichting een happy end, met nog hele vele jaren van liefde bij haar nieuwe gouden mandje.
Door geduld, tijd en liefdevolle aandacht van Miranda kwam Andrea helemaal los van alle verdriet en zich met veel gespin liet ze zich aaien en kroelen.

Stapjes
In de vorige column vertelde Else over de 2-jarige kater waar zijn baas niet meer voor kon zorgen. Eenmaal bij Else liet hij zien hoe diep angstig hij was voor mensen en nieuwe situaties. Inmiddels zijn een paar weken verder. Elke dag laat hij iets verrassend nieuws in zijn gedrag zien. Het zijn kleine stapjes, maar voor Else is dit een teken dat hij zich stukken minder gestrest gaat voelen. Hij kan nieuwe dingen leren zonder angstig te zijn.

Gumble
Begin februari kwam Gumble voor de eerste keer een aantal malen uit zichzelf uit de poezenkamer gelopen: de gang in naar onze woonkamer. Als wij maar naar hem keken, vloog hij alweer terug de gang in. Maar de volgende dag overwint hij zichzelf en komt in de kamer en sluipt met zijn buik op de grond rond om deze nieuwe omgeving te verkennen. Gumble komt naar mij toe als ik op de stoel zit bij de eettafel en miauwt terug als ik tegen hem praat. Hij komt nu overdag in de kamer, gaat op de vensterbank liggen en kijkt naar de vogels. Ik kan hem nog niet aanraken. Hij deinst terug als hij handen en voeten dichtbij ziet komen. Soms durft hij wel aan mijn vingertoppen te ruiken als ik hem uit de hand voer. Hij spurt niet meer terug naar de poezenkamer. In de woonkamer heb ik een extra eettafel voor het raam staan waar ik altijd wel een legpuzzel op heb liggen. Het wordt een favoriete plek voor Gumble met uitzicht op straat en op de tuin waar altijd wel iets beweegt. Inmiddels is hij zover dat hij op zijn zij durft te gaan liggen slapen in de vensterbank. Het zijn nog wel hele lichte tukjes maar hij ontspant zich steeds meer en meer. Als er een vreemde binnenkomt rent Gumble terug naar zijn eigen poezenkamer. Daar voelt hij zich veilig en daarom slaapt hij er ‘s nachts ook. Inmiddels begint hij tegen mij zijn geur af te geven door kopjes te geven en hij schrikt niet meer als ik hem heel voorzichtig over zijn nek en rug aai. Zijn staart staat soms vrolijk omhoog bij het lopen en hij volgt mij in huis. En onlangs sprong hij voor het eerst op de bank en ging tussen ons in liggen. Gumble lijkt weer zichzelf te worden. Ik heb hem geleerd dat spelen met balletjes en andere poezenspeeltjes leuk kan zijn. Terwijl ik dit stukje schrijf, ligt Gumble op mijn bureau achter de laptop. Het lijken allemaal kleine stappen, maar ik ben reuzeblij dat deze kater zich steeds meer als een kat durft te gaan gedragen.

Bange katten
Bij Ingrid waren een stel bange katten te gast. Het plaatsen van bange katten is moeilijker dan het plaatsen van hele sociale katten. Dit is omdat je moeilijker iemand kunt vinden die hen een kans wil geven, Maar het is ook moeilijker omdat het vaak een kat is die in de opvang kwam, heel bang en boos. Vaak dagen, soms weken of maanden verstopt de kat zich. Daar moet je veel tijd en moeite in stoppen om die angst te overwinnen. Als ze dan zover komen dat je ze kunt aaien, dan ben je verkocht. Je voelt een band met die kat. Als ze dan weggaan, is dat heel erg moeilijk. Vaak doe je dat alleen omdat de kat in kwestie niet houdt van de onrust en drukte in een opvanggezin. Je denkt dat ze in een rustig gezin nog meer tot bloei kunnen komen.

Katy
Katy is zo’n katje. Ze kwam bij onze stichting toen ze ruim zes weken was, ze was duidelijk wild en accepteerde niet dat je haar aanraakte. Heel langzaam ging ze steeds meer ons vertrouwen en hebben we haar geplaatst. Na twee jaar kwam ze terug, nu erg boos en we moesten helemaal opnieuw beginnen. Ze is bijna een jaar bij mij geweest. Na verloop van tijd kon ik haar aaien en kwam ze naast me liggen.
Nu is ze weer geplaatst en na een week kreeg ik bericht dat het heel goed gaat en de mevrouw kan haar al aaien, dan weet je weer waarom je dit doet!

Ivy
Ivy was gevonden in een paardenstal, hier gebracht door Jolanda en vond mensen heel spannend. Ze was niet agressief, maar wilde ook niet aangeraakt worden. Doordat er hier sociale katten rondlopen kreeg ze het goede voorbeeld en was ze steeds meer een onderdeel van de groep. Na de plaatsing kreeg ik al snel te horen dat het heel goed gaat en dat ze veel met de andere kat speelt en zich laat zien. Dat is dan de kroon op je werk!

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden