Jolanda: 'Hun achterstand inhalen'

Foto: Jolanda

Het is stil in De KittenKeet. Alle vier de muiters zijn begonnen aan hun nieuwe avontuur bij hun nieuwe baasjes. Ze zijn verhuisd naar Holten, Enschede en Goor. Ik heb super leuke mensen leren kennen en heb alle vier met een goed gevoel geplaatst.

Grotere kooi
Luna, Zorro, Sem en Dex zijn verhuisd van de box naar een grotere kooi. In deze kooi staan ook al een kattenbakje, voerbakjes met water en kittenbrokjes. Ze vonden het allemaal wel heel erg spannend en vielen spontaan in slaap op de kattenbak. Ik heb ze maar opgepakt en lekker in het mandje gelegd, want die bak is niet om in te slapen. Ze hebben ook nog niet in de gaten dat je het grit niet moet eten maar dat er voor de lekkere trek er brokjes staan. Dat komt vanzelf goed.

Ik fles ze nu nog om de vier uur, bouw het billen poetsen nu ook af en ben begonnen met geweekte brokjes. Dat vinden ze (nog) helemaal niets en ze gaan er zelfs van kokhalzen. Maar de tandjes komen niet voor niets door. Doe zullen toch een keertje gebruikt moeten worden. Het is natuurlijk ook wel heel vreemd opeens iets anders dan melk in je bekkie. Heeft even tijd nodig en dan zijn de brokjes niet meer aan te slepen.

Hele jonge kittens
Via de noodopvang van Dierenopvang 't Noordbroek kreeg ik twee kittens van ongeveer drie weekjes oud te gast. Ze zijn pas drie weekjes oud, maar hebben een achterstand door verwaarlozing. Ze kwamen meer dood dan levend via de dierenambulance bij de noodopvang en met heel veel vlooien. De kleintjes waren er heel slecht aan toe en hadden door alle vlooien bloedarmoede. Nadat ze eerst goed gewassen waren (er zaten echt heel veel vlooien op de kittens) hebben ze vocht gekregen. Ze waren te zwak om te drinken of te eten.

Na een liefdevolle nacht in de noodopvang kwamen ze bij mij te gast. Aan mij de mooie taak om ze aan het drinken te krijgen. Hun achterstand mogen ze hier inhalen. Het is moeilijk om ze op die leeftijd nog aan de fles te laten wennen maar ze zijn nog te klein voor zacht voer of brokjes. Met heel veel geduld en maar aan blijven bieden gaan ze vaak vanzelf drinken. Het is natuurlijk ook behoorlijk wennen aan mij met dat felle rode haar, stugge speen en andere smaak melk. Het meiske had ik het snelste aan het drinken, die liet het zich na een dag goed smaken. Het manneke had meer tijd nodig, die vond de speen en de melk drie keer niks. Een dag later was ook hij om en dronk hij zoveel dat het flesje vacuum trok en hij daarna de hik had.

Alle twee zijn ze nu de schade aan het inhalen niet alleen met drinken maar ook met knuffelen. Ze vinden het heerlijk om gekrabbeld te worden en kunnen allebei heerlijk kletsen. Heerlijk stel! Die twee gaan het wel redden, daar ga ik nog veel plezier aan beleven tijdens hun verblijf bij mij. Ik heb ze de namen Broer en Zus gegeven. De twee zijn te volgen via mijn Facebookpagina KittensWierden.

Meer berichten